همان طور که حتمآ همتون میدونید امروز روز جهانی وبلاگنویسه. روزی که وبلاگنویسان جهان اون رو به هم تبریک میگن و…
این روز رو از صمیم قلب به وبلاگنویسان عزیز، دوستانم، وبلاگستان فارسی و هر کسی که دستی در وبلاگ نویسی داره تبریک میگم.
در این روز وبلاگنویسان ۵ وبلاگ نوپا رو توی وبلاگ خودشون به دیگران معرفی میکنند. کار جالبی که باعث میشه وبلاگهای نوپایی که ارزش خونده شدن دارند لابه لای صفحات بیشمار وب از دیده ها دور نمونند.
بنده گرچه خودم رو در این امر بسیار تازه کارتر از سایر دوستانم میدونم و نیز بی تعارف اگر کسی وبلاگ من رو معرفی کرد ففط از جانب لطف ایشان میبینم، ولی بد نیست همپای سایر دوستان سعی کنم ۵ وبلاگ جدید رو به دوستان معرفی کنم.
۱- زندگی کوچک
نویسنده ی وبلاگ زندگی کوچک دوست خوبم پرهام است که آشنایی ما تا الان کوتاه و در دنیای مجازی بوده. امیدوارم روزی در دنیای واقعی هم دوستان خوبی برای هم باشیم. ایشون واقعآ متفاوت مینویسند. از زندگی و تکنولوژی و …
۲- رضا آنلاین
وبلاگ نوپایی که حتم دارم وبلاگ خوبی خواهد شد. شاید برای معرفی کمی نوپا باشد، ولی خالی از لطف هم نیست با اینجور وبلاگ ها از همان ابتدا آشنا باشیم.
۳- پدرام روزانه
چند وقتی است وبلاگ ایشون رو دنبال میکنیم و جز وبلاگ های است که از خوندن مطالبش نمیگذرم. مطالب اجتماعی شون رو دوست دارم.
۴- نگاه
مطالب جالبی در مورد برنامه نویسی دارند. البته کهنه کارتر از این حرفان.
۵- دست نوشته های مسعود
کمی هم تنوع در نوع مطالبی که میخونیم بد نیست. مسعود هم قشنگ مینویسسه.
عید بر تمامی ایرانیان مبارک.
nowruz1389
[audio:http://www.nodboy.com/audio/bgsong1.mp3]
سال ۸۸ هم با تمام سر و صداهایش، با تمام خنده و گریه هایش، با تمام موفقیت ها و ناکامی هایش بالاخره تمام شد. ۸۸ برای من سالی بود پر از جنب و جوش، افت و خیز و پستی و بلندی. اهداف مختصری داشتم که به لطف خدا در حد رضایت بخشی به قسمتی از آنها دست یافتم. فکر میکنم قطار زندگی من از این به بعد باید روی لاین سریع تری پیچ و خم های مسیر سرنوشت را طی کند. به عقب و خصوصا” سال ۸۸ که نگاه میکنم نقطه های اوج خوبی میبینم ولی هیچ کدوم از این قله ها جوابگوی طبع بلندپرواز و تند من نیست. حقیقتآ تا اینجا نتیجه ی تلاشهایم را به نسبت مثبت میبینم ولی فکر نکنم روزمرگی موفقترین افراد دور و برم که شاید آرزوی خیلی ها هم باشد برای من آینده ای مطبوع بسازد. فکر میکنم این یعنی انرژی بیشتر یا انگیزه ای قوی تر برای ۸۹٫ راستش چیزی که هیچ وقت کم نیاوردم «امید به آینده» بوده. به طوری که شاید بشه گفت به آینده امیدوار نیستم، بلکه به آینده اطمینان دارم.
امیدوارم تمام دوستان سالی خوبی رو پشت سر گذاشته باشند و سال بهتری رو پیش رو داشته باشند.
یا حق.
امیدوارم سال خوشی رو پشت سر گذاشته باشید، و سال زیباتری رو پیش رو داشته باشید.
راستش برای من که سال نسبتآ سختی بود، ولی دستیابی به بعضی از هدفهام در این سال ترنمی توی زندگیم بود.
خوب باید از همین الان شروع کنیم، باید برای یکسال آینده (۱۳۸۸) برنامه ریزی و هدفبندی کنیم. هدفهام رو دست نیافتنی تر از هدفهای سال گذشته انتخاب میکنم تا طعم پیروزی شیرین تر باشه. میدونید، یکی از مشکلات انتخاب هدف مناسب، برآورد مناسبش هست. اگه کاری رو که براش انرژی کافی ندارید انتخاب کنید ممکنه با مشکل مواجه بشین، در عوض اگه اهداف سادهای انتخاب کنید، کار بزرگی انجام ندادین! من معمولآ ترجیح میدم تلاشم رو بکنم، حتی اگه هدف رو نبینم یا بهش نرسم. بزارید مطلبی رو که از یکی از کتابهای آقای انتونی رابینز خوندم واستون نقل کنم :
ایشون نوشته بودن که در صحرای بزرگ آفریقا همیشه باد میوزید و طوفان شن بوده به طوری که جادهای که از وسط صحرا میگذشته همیشه زیر شن مدفون میشده. راه حل چی بوده؟ هر چند کیلومتر یک بشکهی قیر! به این ترتیب رانندگان از هر بشکهی قیر فقط تا بشکهی قیر بعدی هدف داشتند، با این وجود از بزرگترین صحرای دنیا عبور میکردند.
هدف ها میتونن خیلی کلی باشن، مثلآ عبور از صحرای آفریقا ! ولی برنامه ریزی یعنی هدفگیری بشکهی سیاه بعدی! اینکه کی ، کجا و چطور به هدف برسید.
هدفهاتون رو جسورانه و بزرگ انتخاب کنید.
