الان دیگر وب فارسی پر است از شبکه‌های اجتماعی بومی، سایت‌های خرید و فروش‌، خبرگزاری‌ها، خدمات الکترونیکی دولتی یا غیر آن، بانک‌ها و تجارت الکترونیک، دانشگاهها و مراکز آکادمیک آموزشی و…

این بستر گرچه به وجود آمده و امتحان خود را پس داده ولی هنوز آن طور که باید و شاید و آن طور که شایسته آن است به عموم معرفی نشده است. فکر میکنم این پتانسیل شناسایی و معرفی نشده در دست ما تا سطوح بالای مدیریتی نیز در کشور مورد غفلت واقع است.

نکته‌‌ی اول در این مورد فرار برخی رسانه‌ها از معرفی این بستر و پتانسیل‌های آن علارغم وظایف ذاتی یک رسانه است. اگر این موضوع به این دلیل باشد که اصحاب رسانه قصد ندارند مخاطب از دست بدهند، مثلآ مدیر مسئول یک روزنامه این تفکر را داشته باشد که ممکن است رسانه‌های دیجیتال جای روزنامه‌اش را پر کنند، تنها اتفاقی که میافتد کند شدن رشد ضریب نفوذ رسانه‌ها و خدمات دیجیتال است که هزینه‌های جبران ناپذیری را در عصر اطلاعات به کشورمان تحمیل می‌کند و ممکن است باعث برخی عقب‌افتادگی‌های فنی و علمی شود.

نکته دوم حضور دست و پا شکسته برخی رسانه‌ها در این حوزه است که گاهآ ناخواسته شعور مخاطب را هم مورد توهین قرار می‌دهد. بارها و بارها همه‌ی ما سوتی‌های ریز و درشت رسانه‌ها خصوصآ تلویزیون را در این حوزه دیده‌ایم.

دیگر خیلی دیر شده است که بخواهیم تازه وب و اینترنت و شبکه جهانی را جدی بگیریم. امروز ما باید بیش از هر چیز به فکر وب فارسی و فضای مجازی کشورمان باشیم و آن را به رسمیت بشناسیم.

در این مسیر از برنامه‌های خبری  ساعت X و ۳۰ گرفته تا روزنامه‌ها و مجلات و نشریات حتی حداقل آن دسته که در حوزه فناوری قرار میگیرند باید چشم ریزبین‌تری را مسئول پایش محتوی وب فارسی برای خود قرار دهند. چرا که دیگر این روزها وب فارسی نه تنها با سرعت و دقت خوبی اخبار و فناوری‌ها و خدمات را در درسترس قرار می‌دهد، بلکه خودش نیز محتوی ساز ماهری از آب در آمده است.

یک روز وقتی یکی از برنامه‌های تلویزیون در حال معرفی گدجتی بود و از سایت انگدجت نام برد خیلی دلم میخواست مجری به جای انگدجت میگفت:«امروز در نارنجی خواندیم که…»

وب فارسی را دوست داشته باشیم.

مدتی بعد در مورد نیاز «بیست و سی» به  وبلاگ و وبسایت نوشتم، چرا که نظرات مردم در مورد موضوعات خبری که قصد داشتند به دست «بیست و سی» و دلاوری جان(مجری بخش صرفآ جهت اطلاع) برسانند از سر و کول وبلاگ ما بالا میرفت.

بیست و سیِ امشب را که میدیدم باز هم خوشحال شدم. چرا که دلاوری آدرس وبلاگ بیست و سی را معرفی کرد. این آدرس در سایت به قول خودشان«عظیم الدامنه» سازمان به آدرس IRIBnews.ir قراردارد.

دلاوری در وبلاگستان

نام نویسنده اولین پست این وبلاگ را جایی ندیدم ولی کاملآ صرفآجهت اطلاعی و دلاوری گونه نوشته اند و توضیح داده اند که: «به اداره انفورماتیک سپردیم به طرفه العینی که دو ماه طول کشید چنین سایتی طراحی کند». به فکر فرو نرفتم که برای این طراحی چقدر هزینه شده و چقدر بخور بخور صورت نگرفته است چون یک پای داستان دلاوری صرفآ جهت اطلاع نشسته که کار از محکم کاری عیب نکند و نمیکند.

امکاناتی که روی وبلاگ پیاده شده برای اولین وبلاگ برنامه خبری تحسین کننده به نظر میرسد. شما هر موقع مایل باشید میتوانید از طریق وبلاگ هرکدام از قسمتهای «صرفآ جهت اطلاع» را که از دست داده باشید یا بخواهید دوباره ببینید با فرنت FLV دریافت کنید. وبلاگ دارای یک بخش نظر سنجی، ارسال نظر، شما گفتید و حرفهای مانده هم هست.

فید ندارد!

بله، خبرهای بد را باید آخر سر گفت. متاسفانه وبلاگ بیست و سی خروجی فید ندارد. البته من زیاد شاکی نمیشم. خدایی تا همین جایش هم راضی هستیم. اصلآ فیدش با خود ما بر و بچه های وبلاگستان. جایی دیدم آموش ساخت خروجی فید برای سایتهایی که این امکان را ندارند ارائه داده بود.

یک چیز دیگر هم هست. همچین وبلاگِ وبلاگ هم نیست. یعنی مطالب نوشته در وبلاگ امکان کامنت گذاری ندارد که البته قابل درک است چون سیل کامنت ها مشکلات ثانوی را حتمآ به وجود می آورد. پس این یکی از قلم نیافتاده، بلکه در موردش فکر کردند.

نکته ظریف پایانی هم باید عرض کنم این وبلاگ متعلق است به بخش صرفآ جهت اطلاع در بیست و سی. یعنی این وبلاگِ کلِ مجموعه بیست و سی نیست و دسته گل دلاوری و دوستانش در مجموعه بیست و سی است.

ایمیل بیست و سی:

۲۰۳۰@IRIBnews.ir

وبلاگ بخش صرفآ جهت اطلاع در بیست و سی:

Serfan.IRIBnews.ir

بعضی دانشجوها در این بین با استاد همراه شدند و کارش رو تایید کردند. بعضی ها هم ساکت نشستند. من از آخر کلاس پیشنهاد دیگه ای داشتم که تا استادمون اخلاقیات رو زیرپا نگذاره. “استاد چرا از نرم افزارهای رایگان و حتی اپن سوروس استفاده نمیکنید؟”. استاد عزیز من انقدر جوابی نداشت که حتی ترجیح داد حرفم رو نشنیده بگیره.

با عرض تاسف ما ایرانیان عزیز و با فرهنگ به دلایل ندانم کاری ها و مسائل پیش پا افتاده ای همیشه کارهایی میکنیم که بعدآ در توجیح و جواب دادن آن به مشکل برمیخوریم. من نمیدانم استاد قصه ی ما تا کی بر استفاده از Rational Rose اصرار خواهد ورزید در حالی که نه آنقدر بی وجدان است که با خیال راحت شبها بخوابد و نه آنقدر پولدار است که لیسانس چندصد هزار تومنی این نرم افزار رو تهیه کند(در صورتی که از طرف تولید کننده اش تحریم نباشیم).

نکته ای که اینجا به “سازمان پژوهش های علمی و صنعتی” مربوط میشود باز هم مربوط به همین قانون کپی رایت است.

سایت تورنت فریک در پستی مورخ ۲۴ ماه آگوست ۲۰۱۰ یعنی کمتر از یک هفته ی پیش نوشت: “دولت ایران سرور عمومی وارز راه اندازی کرده است”.

وارز به مجموعه سایتها و سرورهایی اطلاق میشود که اقدام به ارائه کرک، سریال و نرم افزارهای غیر مجاز که به صورت قفل شکسته هستند میکنند. واضح است فعالیت این سایت ها در خیلی از کشورها که قوانین کپی رایت را رعایت میکنند ممنوع است. اما امروزه شاهدیم چون در کشور ما قوانین کپی رایت فقط در موراد محدود و آن هم تنها در مورد محصولات داخلی به صورت تق ولقی به اجرا در می آید کشورمان جزو حوزه های امن برای سایتها و سرورهای وارز است.

ولی ظاهرآ مدیران برخی سرورهای دولتی نه تنها به قوانین کپی رایت احترام نمگذارند، بلکه حتی از سرورهایشان استفاده ی وارز نیز میکنند.

تورنت فریک با ارئه ی لینکی به پروتکل FTP سرور سازمان پژوهش های علمی و صنعتی به ارائه ی نرم افزارهای غیر مجاز و قفل شکسته ی مهمی چون آفیس اعتراض کرد.

همان طور که در تصویر نیز مشاهده میکنید انواع نسخه های آفیس رو برای دانلود و دریاقت به صورت عمومی قرار داده بودند. طبق نوشته های تورنت فریک ساعاتی پس از انتشار اون مطلب این سایت فایل های مذکور رو برداشت، اما ظاهرآ فقط فایل ها رو برداشته اند و فولدرها رو محض اینکه به عنوان یک سند هم که شده حرف تورنت فریک رو تایید کرده باشند، دست نخورده باقی گذاشته اند:

اگر به زمان آخرین اصلاح فولدرها توجه کنید مربوط به چند روز پس از مطلب تورنت فریک است. نمیدانم اگر قصدشان از برداشتن فایل ها انکار کاری است که انجام داده بودند چرا فولدرها را پاک نکرده اند :)

حالا نمیدانم مگه سایت وارز فارسی و غیر فارسی کم داریم که خودشان به صورت دولتی اقدام به ارائه ی این فایل ها میکنند؟

جالب است بدانید قوانین آن ور آبها آنقدر سنگین است که برای مدیران چنین سرورهایی حکم زندان و میلیونها دلار جریمه صادر میکنند.

حالا همه ی این قضیه ها به کنار! در کامنتهایی که برای پست تورنت فریک نوشته اند همشان به دنبال راهی برای دانلود این نرم افزارها میگردند، حتی پس از اینکه برخی لینکا هم از کار افتاده باز هم قضیه را رها نکرده اند و هر طور شده سعی دارند بسته های آفیس را به صورت رایگان از سرورهای ما بگیرند.

این پست تورنت فریک سر وصدای زیادی به پا کرده و اخبارش در سایتهای مهمی پخش شده.

شرکت Groundswell Productions و تولید کننده اش John Morris قصد ساخت فیلمی بر اساس کتاب Ken Auletta در مورد گوگل دارند. این فیلم در مورد موسسان گوگل، سرجی و لری، و رشد سریعشان در کسب و کار دیجیتال خواهد بود.

Groundswell’s Michael در مورد این دو جوان نابغه که با شرکتشان دنیا را متحول ساختند و البته بعدش دنیا آنها را متحول ساخت گفت: “قلب فیلم قانون شگفت  انگیز آنهاست، شرور نباش. در یک نقطه ی خاص از تحول این شرکت بزرگ و قدرتمند، میلیونها چالش رخ میدهد. آیا شما میتوانید در مقابل این چالش های جدی ایستادگی کنید اگر مثل این شرکت بزرگ و قدرتمند باشید؟ منظور همدردی با سرجی و لری است، و امیدوارانه فیلم به محبوبیت شرکت آنها خواهد بود. ”

او گفت تاکیید فیلم بر چگونگی سعی و تلاش آنها برای دستیابی و عملی کردن ایده شان است که به گوگل به عنوان یک پدیده ی جهانی منجر میشود.

خوب تکلیف چیست؟

انواع مختلفی از گدجت ها و وسایل جانبی که به شما در این زمینه کمک کنند وجود دارد، ولی ایده ی خلاقانه جدید و نسبتآ ساده ای که به نام Omax laptop stands معروف شده خیلی جالب تر از سایر ایده ها در این زمینه خود نمایی میکند.

نکته ی بارزی که در مورد این زیر لپتاپی خودنمایی میکند قابلیت انطابق آن برای هرنوع استفاده ای در هر موقعیتی است. این وسیله ی پر کاربرد دارای سه مفصل است که انعطاف پذیری زیادی را در اختیار کاربر قرار میدهد.

جنس Omax laptop stands از آلمینیوم است و روی سطح خود دارای منفذهایی برای تخلیه هوای فن لپتاپ و همچنین برجستگی هایی برای جلوگیری از سر خوردن لپتاپ روی سطح آن است.

+سایت سازنده

+تصاویر بیشتر در سایت منبع

بله، باز هم iphone. چیزی که از نظر من استحقاق این همه سر و صدا را ندارد. با دیدن این تصویر در سایت Gadget Lab این سوال در ذهنم شکل گرفت که اگر دکمه دار کردن یک گوشی iphone میتواند انقدر در مقام ایده سر و صدا به پا کند چرا روز اول که استیوجابز به فکر استفاده از رابط تمام لمسی در این گوشی بود هیچ آمریکایی با شعوری در مقام رهگذر از آن طرف ها عبور نمیکرد تا به او بگویید: “هی استیو، چرا فکر میکنی از همه باهوش تری؟”.

نکته اینجاست که آمریکایی های قصه ی ما بی دلیل عاشق میشوند. مثلآ در حالی خودروی نظامی مسلک hummer جزو خودروهای پرطرفدار آمریکاست که تا فاصله ی هزاران مایلی احتمالآ جاده ای پیدا نمیکنند که آنقدر دست انداز داشته باشد که راننده اش به بغل دستی اش بگویید: “برای همین جور موقع هاست که میگم hummer ماشین خیلی خوبیه”.

iphone هم همین طوره. حرفی برای گفتن نداره ولی دربارش زیاد حرف میزنند، فکر میکنند، ایده میدهند و البته تبلیغات میکنند … حتی با گامهایی رو به عقب تبلیغات به پا میکنند، دکمه دار کردن یک گوشی تمام لمسی ایده ی نوآورانه ای نیست.

استیو جابز از نظر من الحق که یکی از مردان بزرگ آمریکاست و قابل تمجید است، ولی نه به خاطر آیفون یا آی پد، بلکه به خاطر شناختی که از بازار و مردم کشورش دارد. آنقدر زیبا محصولات شرکتش را تبلیغ میکند که مطمئن باشید میتواند به هر کسی بقبولاند آی فون خیلی آی فون است!

اگر بیخیال احساسات در انسانها شویم گام بزرگی به طرف کامپیوتر شدن برداشته ایم. چیزی که این میان به عنوان شباهت بین مغز و کامپیوتر باقی میماند به راستی که محاسبه و محاسبه گر بودن است. در ادامه این شباهتها را بیشتر بررسی خواهیم کرد.

عامل: معمولآ در کتب هوش مصنوعی توضیح عامل این گونه آمده است «یک عامل میتواند هر چیزی باشد که در محیط عمل میکند، دارای حسگر و عملگر است و طوری عمل میکند که در راستای اهدافش باشد». انسان و کامپیوتر هر دو عامل هستند به شرطی که بتوانیم اهدافی را که انسانها برای کامپیوترها تعریف میکنند، واقعآ هدف خود کامپیوترها هم بدانیم.

انسان و کامپیوتر هر دو دارای حسگر و عملگرهایی هستند و توسط الگوریتمهای وجودشان تصمیم گیری میکنند که البته الگوریتمهای وجود کامپیوترها را انسانها میسازند.

ادراک و تشخیص: فعلآ مهم نیست کامپیوتر و مغز از چه روشهایی برای تشخیص محیط، درک آن و فهم وضعیت استفده میکنند. مهم این است که از طریق یک سری ورودی ها اطلاعاتی قابل پردازش از محیط توسط این دو قابل دریافت است. در مورد مغز این اتفاق به وسیله ی تارهای عصبی متصل به سیستم های ورودی مانند: چشم ها، گوش ها، حس لامسه و … ممکن میشود. کامپیوتر میتواند این کار را از طریق ورودی های مخصوص خودش که امروزه کم نیستند دریافت کند. یک موس، قلم نوری و حسگرهای دیگری که به یک نوع کامپیوتر قابلیت اتصال دارند را میتوان ورودی های آن در نظر گرفت.

فکر و تصمیم گیری: میرسیم به قسمت اصلی داستان. اینجا داخل یک مغز یا وسط یک سی پی یو است. فعلآ تا جایی که CPUها مثل ما فکر کنند فاصله داریم. ولی بیکار هم ننشسته ایم! شبکه های عصبی مصنوعی در راهند. شبکه های عصبی مصنوعی راهی برای شبیه سازی مغز انسانها برای کامپیوترهای بیجان است. همان طور که گفتم تفاوت های اساسی بین هویت انسانها و ماشینها از نظر قطعیت وجود دارد که باعث میشد نتوانیم عکس العمل ساده لوح ترین افراد را در مقایسه با ماشینها با قطعیت پیش بینی کنیم. دلیل این تفاوت در نحوه ی فکر این دو عامل است. انسانها از شبکه های عصبی زیستی متشکل از نرون ها در مغز خود استفاده میکنند که مطابق نظر پروفسورلطفی زاده باعث میشود انسان به ورودی های دقیق نیازی نداشته باشد و قادر باشد تا کنترل تطبیقی را به صورت بالایی  انجام دهد. شبکه های عصبی مصنوعی قرار است از نرون های مصنوعی ولی تقریبآ با همان خواص به وجود بیایند تا قدرت کنترل تطبیقی بالاتر از آنچه اکنون در کدهای ساده و منظم کامپیوترها وجود دارد را به رایانه ها بدهند. اگر این اتفاق بیافتد احتمالآ در آینده از چیزی شبیه مغز یک موش برای هدایت هواپیماهای غول پیکر ایرباس میتوان استفاده کرد.

میبینید که حتی در مورد آینده ی رایانه ها چشم اندازهای وسیعی برای الگو برداری از مغز زیستی وجود دارد. پس حق دارم تیتر این پست را این طور انتخاب کنم:«مغز یک کامپیوتر و کامپیوتر یک مغز».

بهتر نیست در استفاده از خدمات جدید ایرنسل مثلآ وای مکس تامل بیشتری داشته باشیم؟ ;)

بقیه ی تصاویر در ادامه مطلب

در عصر حاضر مدتی است شرکت‌ها و سازمانها متوجه عمق اهمیت ایده‌ها شده‌اند. ایده‌هایی که ممکن است صاحبش توانایی یا میلی برای عملی کردن آن نداشته باشد، ولی برای شرکت مذکور یک فکر بکر و معرکه باشد.

سیما فیلم نیز به جمع خریداران ایده‌ها پیوسته است. ظاهرآ برای ساخت فیلم، داستان و ایده کم دارند یا اینکه قصد دارند از نظرات مردم عامی نیز بهره‌مند شوند. سیما فیلم بدین منظور سایتی با نام «سیما فیم ایده.آی آر» راه اندازی کرده است که تنها با چند گام سریع و ساده و ثبت نام رایگان در سایت میتوانید ایده‌هایتان را برای هیئتی که در پشت قضیه ایده‌ها را بررسی و ارزش گذاری میکنند ارسال کنید.

پس از بررسی ایده‌ها توسط هیئت مذکور،‌ ایده‌ها یا رد میشوند یا پذیرفته و درجه بندی میشوند. در صورت رد شدن ایده حقوق مادی و معنوی ایده برای ایده‌پرداز محفوظ خواهد ماند و در صورت پذیرش و درجه بندی، مبلغ خرید آن (بر اساس درجه‌ای که کسب میکند) به حساب ایده‌پرداز واریز و تمامی حقوق مادی و معنوی ایده به سیما فیلم انتقال میابد. ارزش گذاری ایده‌ها سه درجه بندی دارد:

الف) بالاترین درجه و مبلغ خرید آن ۲۰۰ هزار تومان است.

ب) درجه متوسط و مبلغ خرید ۱۰۰ هزار تومان.

ج) پایین درجه خرید ایده و مبلغ خرید ۵۰ هزار تومان است.

فراموش نکنید ایده‌ی شما زمانی ارزش گذاری و خریداری میشود که پذیرفته شده باشد. حداکثر زمان اعلام نظر هیئت بررسی ایده‌ها پس از ارسال ایده ۱۴ روز و حداکثر زمان واریز مبلغ پس از پذیرفته شدن ایده نیز ۱۴ روز است.

یادتان نرورد: قرار نیست نمایشنامه بنویسید! فقط ایده را ذکر کنید(حداکثر طی ۲۵۵ حرف).

به طور مثال: ساخت فیلمی از زندگی ناصرالدین شاه، ساخت سریالی از زندگی شهید رجایی و …

ببینم چه کار میکنید!

سایت ایده سیما فیلم

سایت سیما فیام