وبلاگ ژست مثبت

یادم نمیرود وقتی استاد متعصب و خشک یکدنده ی ۳ واحد درس مهندسی نرم افزار قصد داشت دانشجویانش را با مهندسی نرم افزار آشنا کند، وقتی داشت نرم افزار Rational Rose رو معرفی مکیرد نگاهش رو از پروجکتور برگردوند و به دانشجوهاش نگاهی انداخت تا باز خورد رفتارش رو به عنوان دکتر مهندس نرم افزار کشورش مشاهده کنه. کمی خجالت کشید…شاید… شایدم نه! به هر حال درس رو ادامه داد و گفت فایل کرک اینطور نصب میشه… نرم افزار خوبیه، اگه براتون امکانش هست کرکش رو استفاده نکنید و برید لیسانسش رو تهیه کنید!

بعضی دانشجوها در این بین با استاد همراه شدند و کارش رو تایید کردند. بعضی ها هم ساکت نشستند. من از آخر کلاس پیشنهاد دیگه ای داشتم که تا استادمون اخلاقیات رو زیرپا نگذاره. “استاد چرا از نرم افزارهای رایگان و حتی اپن سوروس استفاده نمیکنید؟”. استاد عزیز من انقدر جوابی نداشت که حتی ترجیح داد حرفم رو نشنیده بگیره.

با عرض تاسف ما ایرانیان عزیز و با فرهنگ به دلایل ندانم کاری ها و مسائل پیش پا افتاده ای همیشه کارهایی میکنیم که بعدآ در توجیح و جواب دادن آن به مشکل برمیخوریم. من نمیدانم استاد قصه ی ما تا کی بر استفاده از Rational Rose اصرار خواهد ورزید در حالی که نه آنقدر بی وجدان است که با خیال راحت شبها بخوابد و نه آنقدر پولدار است که لیسانس چندصد هزار تومنی این نرم افزار رو تهیه کند(در صورتی که از طرف تولید کننده اش تحریم نباشیم).

نکته ای که اینجا به “سازمان پژوهش های علمی و صنعتی” مربوط میشود باز هم مربوط به همین قانون کپی رایت است.

سایت تورنت فریک در پستی مورخ ۲۴ ماه آگوست ۲۰۱۰ یعنی کمتر از یک هفته ی پیش نوشت: “دولت ایران سرور عمومی وارز راه اندازی کرده است”.

وارز به مجموعه سایتها و سرورهایی اطلاق میشود که اقدام به ارائه کرک، سریال و نرم افزارهای غیر مجاز که به صورت قفل شکسته هستند میکنند. واضح است فعالیت این سایت ها در خیلی از کشورها که قوانین کپی رایت را رعایت میکنند ممنوع است. اما امروزه شاهدیم چون در کشور ما قوانین کپی رایت فقط در موراد محدود و آن هم تنها در مورد محصولات داخلی به صورت تق ولقی به اجرا در می آید کشورمان جزو حوزه های امن برای سایتها و سرورهای وارز است.

ولی ظاهرآ مدیران برخی سرورهای دولتی نه تنها به قوانین کپی رایت احترام نمگذارند، بلکه حتی از سرورهایشان استفاده ی وارز نیز میکنند.

تورنت فریک با ارئه ی لینکی به پروتکل FTP سرور سازمان پژوهش های علمی و صنعتی به ارائه ی نرم افزارهای غیر مجاز و قفل شکسته ی مهمی چون آفیس اعتراض کرد.

همان طور که در تصویر نیز مشاهده میکنید انواع نسخه های آفیس رو برای دانلود و دریاقت به صورت عمومی قرار داده بودند. طبق نوشته های تورنت فریک ساعاتی پس از انتشار اون مطلب این سایت فایل های مذکور رو برداشت، اما ظاهرآ فقط فایل ها رو برداشته اند و فولدرها رو محض اینکه به عنوان یک سند هم که شده حرف تورنت فریک رو تایید کرده باشند، دست نخورده باقی گذاشته اند:

اگر به زمان آخرین اصلاح فولدرها توجه کنید مربوط به چند روز پس از مطلب تورنت فریک است. نمیدانم اگر قصدشان از برداشتن فایل ها انکار کاری است که انجام داده بودند چرا فولدرها را پاک نکرده اند

حالا نمیدانم مگه سایت وارز فارسی و غیر فارسی کم داریم که خودشان به صورت دولتی اقدام به ارائه ی این فایل ها میکنند؟

جالب است بدانید قوانین آن ور آبها آنقدر سنگین است که برای مدیران چنین سرورهایی حکم زندان و میلیونها دلار جریمه صادر میکنند.

حالا همه ی این قضیه ها به کنار! در کامنتهایی که برای پست تورنت فریک نوشته اند همشان به دنبال راهی برای دانلود این نرم افزارها میگردند، حتی پس از اینکه برخی لینکا هم از کار افتاده باز هم قضیه را رها نکرده اند و هر طور شده سعی دارند بسته های آفیس را به صورت رایگان از سرورهای ما بگیرند.

این پست تورنت فریک سر وصدای زیادی به پا کرده و اخبارش در سایتهای مهمی پخش شده.

به نظر میرسد هالیوود از فیلم ساختن در دره ی سیلیکون خسته نمیشود. اینبار فیلم گوگل!

شرکت Groundswell Productions و تولید کننده اش John Morris قصد ساخت فیلمی بر اساس کتاب Ken Auletta در مورد گوگل دارند. این فیلم در مورد موسسان گوگل، سرجی و لری، و رشد سریعشان در کسب و کار دیجیتال خواهد بود.

Groundswell’s Michael در مورد این دو جوان نابغه که با شرکتشان دنیا را متحول ساختند و البته بعدش دنیا آنها را متحول ساخت گفت: “قلب فیلم قانون شگفت  انگیز آنهاست، شرور نباش. در یک نقطه ی خاص از تحول این شرکت بزرگ و قدرتمند، میلیونها چالش رخ میدهد. آیا شما میتوانید در مقابل این چالش های جدی ایستادگی کنید اگر مثل این شرکت بزرگ و قدرتمند باشید؟ منظور همدردی با سرجی و لری است، و امیدوارانه فیلم به محبوبیت شرکت آنها خواهد بود. ”

او گفت تاکیید فیلم بر چگونگی سعی و تلاش آنها برای دستیابی و عملی کردن ایده شان است که به گوگل به عنوان یک پدیده ی جهانی منجر میشود.

لپتاپ از نظر لغوی از دو کلمه ی لاتین، لپ به معنای “ران” و تاپ یعنی “رو” ساخته شده به این معنی که شما از این وسیله روی پاهایتان استفاده میکنید. اما استفاده از لپتاپ ها در این صورت برای خیلی ها دشوار و برای سلامتیشان در زمان های استفاده ی طولانی خطر ساز است. علاوه بر این وقتی لپتاپ را روی پاهایتان میگذارید ممکن است منفذهای خنک کننده ی لپتاپ را ناخواسته بپوشانید که باعث گرم شدن لپتاپ و علاوه بر زیانی که ممکن است برای لپتاپتان داشته باشد باعث آزردگی خودتان نیز خواهد شد.

خوب تکلیف چیست؟

انواع مختلفی از گدجت ها و وسایل جانبی که به شما در این زمینه کمک کنند وجود دارد، ولی ایده ی خلاقانه جدید و نسبتآ ساده ای که به نام Omax laptop stands معروف شده خیلی جالب تر از سایر ایده ها در این زمینه خود نمایی میکند.

نکته ی بارزی که در مورد این زیر لپتاپی خودنمایی میکند قابلیت انطابق آن برای هرنوع استفاده ای در هر موقعیتی است. این وسیله ی پر کاربرد دارای سه مفصل است که انعطاف پذیری زیادی را در اختیار کاربر قرار میدهد.

جنس Omax laptop stands از آلمینیوم است و روی سطح خود دارای منفذهایی برای تخلیه هوای فن لپتاپ و همچنین برجستگی هایی برای جلوگیری از سر خوردن لپتاپ روی سطح آن است.

+سایت سازنده

+تصاویر بیشتر در سایت منبع

بله، باز هم iphone. چیزی که از نظر من استحقاق این همه سر و صدا را ندارد. با دیدن این تصویر در سایت Gadget Lab این سوال در ذهنم شکل گرفت که اگر دکمه دار کردن یک گوشی iphone میتواند انقدر در مقام ایده سر و صدا به پا کند چرا روز اول که استیوجابز به فکر استفاده از رابط تمام لمسی در این گوشی بود هیچ آمریکایی با شعوری در مقام رهگذر از آن طرف ها عبور نمیکرد تا به او بگویید: “هی استیو، چرا فکر میکنی از همه باهوش تری؟”.

نکته اینجاست که آمریکایی های قصه ی ما بی دلیل عاشق میشوند. مثلآ در حالی خودروی نظامی مسلک hummer جزو خودروهای پرطرفدار آمریکاست که تا فاصله ی هزاران مایلی احتمالآ جاده ای پیدا نمیکنند که آنقدر دست انداز داشته باشد که راننده اش به بغل دستی اش بگویید: “برای همین جور موقع هاست که میگم hummer ماشین خیلی خوبیه”.

iphone هم همین طوره. حرفی برای گفتن نداره ولی دربارش زیاد حرف میزنند، فکر میکنند، ایده میدهند و البته تبلیغات میکنند … حتی با گامهایی رو به عقب تبلیغات به پا میکنند، دکمه دار کردن یک گوشی تمام لمسی ایده ی نوآورانه ای نیست.

استیو جابز از نظر من الحق که یکی از مردان بزرگ آمریکاست و قابل تمجید است، ولی نه به خاطر آیفون یا آی پد، بلکه به خاطر شناختی که از بازار و مردم کشورش دارد. آنقدر زیبا محصولات شرکتش را تبلیغ میکند که مطمئن باشید میتواند به هر کسی بقبولاند آی فون خیلی آی فون است!

همیشه شباهت های بین رفتار مغز و کامپیوتر برام بسیار جالب بوده. شباهت هایی که اگر قرار بود CPUها احساساتی باشند و کامپیوترها انسان بسازند از نظر من احتمالآ باز هم به همین جایی میرسیدیم که امروز رسیده ایم. این مغز ماست که مغزهای کامپیوتری ساخته، چیزی که میتوان آن را مغز یک شخص دانست منهای هویت و احساسات. هویت الگوریتمهایی منحصر به فرد است که انسانها را از یکدیگر متمایز میکند در حالی که نمیتوان فعلآ و شاید هرگز این الگوریتمهای منحصر به فرد را برای کامپیوترها تولید کرد. هویت یک انسان آنقدر گسترده و پیچیده است که هرگز نمیتوان قاطعانه به عکس العمل ساده لوح ترین افراد به صورت قاطعانه پی برد. این الگوریتمهای تصمیم گیری متشکل از شبکه های عصبی که درجاتی از منطق، هوش و  درک را به ما میبخشند جمع ببندید با مدارهای احساساتی که منطق و هوش و درکتان را از خیالتان میپرانند!

اگر بیخیال احساسات در انسانها شویم گام بزرگی به طرف کامپیوتر شدن برداشته ایم. چیزی که این میان به عنوان شباهت بین مغز و کامپیوتر باقی میماند به راستی که محاسبه و محاسبه گر بودن است. در ادامه این شباهتها را بیشتر بررسی خواهیم کرد.

عامل: معمولآ در کتب هوش مصنوعی توضیح عامل این گونه آمده است «یک عامل میتواند هر چیزی باشد که در محیط عمل میکند، دارای حسگر و عملگر است و طوری عمل میکند که در راستای اهدافش باشد». انسان و کامپیوتر هر دو عامل هستند به شرطی که بتوانیم اهدافی را که انسانها برای کامپیوترها تعریف میکنند، واقعآ هدف خود کامپیوترها هم بدانیم.

انسان و کامپیوتر هر دو دارای حسگر و عملگرهایی هستند و توسط الگوریتمهای وجودشان تصمیم گیری میکنند که البته الگوریتمهای وجود کامپیوترها را انسانها میسازند.

ادراک و تشخیص: فعلآ مهم نیست کامپیوتر و مغز از چه روشهایی برای تشخیص محیط، درک آن و فهم وضعیت استفده میکنند. مهم این است که از طریق یک سری ورودی ها اطلاعاتی قابل پردازش از محیط توسط این دو قابل دریافت است. در مورد مغز این اتفاق به وسیله ی تارهای عصبی متصل به سیستم های ورودی مانند: چشم ها، گوش ها، حس لامسه و … ممکن میشود. کامپیوتر میتواند این کار را از طریق ورودی های مخصوص خودش که امروزه کم نیستند دریافت کند. یک موس، قلم نوری و حسگرهای دیگری که به یک نوع کامپیوتر قابلیت اتصال دارند را میتوان ورودی های آن در نظر گرفت.

فکر و تصمیم گیری: میرسیم به قسمت اصلی داستان. اینجا داخل یک مغز یا وسط یک سی پی یو است. فعلآ تا جایی که CPUها مثل ما فکر کنند فاصله داریم. ولی بیکار هم ننشسته ایم! شبکه های عصبی مصنوعی در راهند. شبکه های عصبی مصنوعی راهی برای شبیه سازی مغز انسانها برای کامپیوترهای بیجان است. همان طور که گفتم تفاوت های اساسی بین هویت انسانها و ماشینها از نظر قطعیت وجود دارد که باعث میشد نتوانیم عکس العمل ساده لوح ترین افراد را در مقایسه با ماشینها با قطعیت پیش بینی کنیم. دلیل این تفاوت در نحوه ی فکر این دو عامل است. انسانها از شبکه های عصبی زیستی متشکل از نرون ها در مغز خود استفاده میکنند که مطابق نظر پروفسورلطفی زاده باعث میشود انسان به ورودی های دقیق نیازی نداشته باشد و قادر باشد تا کنترل تطبیقی را به صورت بالایی  انجام دهد. شبکه های عصبی مصنوعی قرار است از نرون های مصنوعی ولی تقریبآ با همان خواص به وجود بیایند تا قدرت کنترل تطبیقی بالاتر از آنچه اکنون در کدهای ساده و منظم کامپیوترها وجود دارد را به رایانه ها بدهند. اگر این اتفاق بیافتد احتمالآ در آینده از چیزی شبیه مغز یک موش برای هدایت هواپیماهای غول پیکر ایرباس میتوان استفاده کرد.

میبینید که حتی در مورد آینده ی رایانه ها چشم اندازهای وسیعی برای الگو برداری از مغز زیستی وجود دارد. پس حق دارم تیتر این پست را این طور انتخاب کنم:«مغز یک کامپیوتر و کامپیوتر یک مغز».