وبلاگ ژست مثبت

وبلاگنویسان خصوصآ از نوع ایرانیشان، به استثنای بنده، همگی انسانهایی هستند شریف، کم توقع و قانع، سخت کوش، تیز بین و نکته سنج. آماده وبلاگنویسی در هر شرایط جوی، جسمی، روحی، اینترنتی، مادی، معنوی، سیاسی، اجتماعی و خلاصه هر طور شرایط دیگری که فکرش را بکنید.

این گونه اشخاص با کندترین سرعت های اینترنت در جهان کنار می آیند و داغ ترین پست ها را ارسال میکنند. جعبه ی فید خوانشان همیشه خالی است و چشم دوخته شان به مانیتور منتظر شکار عجیب و غریب ترین اخبار و تاپیک های روز است. هنگامی که یک وبلاگ نویس در حال آماده سازی و ارسال پست جدیدش است هیچ کس و هیچ چیز جلودارش نیست و اگر زلزله ی ۱۰ ریشتری میز کار و وسایلش را این طرف و آنطرف پرتاپ کند خواهید دید که به کارش ادامه خواهد داد. اگر از او بپرسید که ۱ دقیقه ی دیگر دنیا نابود خواهد شد و در این زمان تو چه آرزویی داری، احتمالآ میگوید میخواهم این خبر را در وبلاگم منتشر کنم!

تمام چیزهایی که یک وبلاگنویس(خصوصآ از نوع ایرانی) احتیاج دارد امروزه در جهان برای بعضی ها «حق مسلم در قانون اساسی» و برای بعضی یک «آرزو» است، بعضی از آنها را اینجا بررسی میکنیم:

۱- مسکن(نیمه ضروری): از کافی نت هم میشه استفاده کرد.

۲- پوشاک(نیمه ضروی): منتها عرفآ ضروری محسوب میشه.

۳- خوراک(کاملآ ضروری): هیچ وبلاگ نویسی بدون غذا نمیتونه به حیاتش ادامه بده، از طرفی هیچ سرویسی امکان وبلاگ نویسی از دیار باقی را ندارد.

۴- سیستم(نیمه ضروی): میشه از سیستم کافی نت یا اداره هم استفاده کرد.

۵- کیبورد(نیمه ضروری): انواعی از وبلاگنویسی(مثلآ فتوبلاگ) وجود داره که احتیاجی به تایپ کردن پیدا نمیکنید.

۶- اینترنت(کاملآ ضروری): این یکی رو هیچ رقم نمیشه بیخیال شد، نهایتش اینه که غیر مستقیم استفاده میکنید.

۷- وبلاگ(نیمه ضروری): حتمآ لازم نیست خودتون یه وبلاگ داشته باشید. خیلی از وبلاگ ها امکان ارسال پست میهمان رو دارند. مثلآ همین وبلاگ.

۸- مطلب(کاملآ ضروری): شما باید مطلبی برای پست کردن داشته باشید. حتی اگه شده یه کلمه یا یه پیکسل عکس…

۹- بازدید کننده(نیمه ضروری): این ممکنه که یک وبلاگ هیچ بازدید کننده ای نداشته باشه و حتی خود نویسندش هم یه بار به وبلاگش سر نزنه.

۱۰- فید(نیمه ضروری): با توجه به چیزی که در مورد بازدید کننده گفتم این یکی نیمه ضروریه.

توجه داشته باشید که موارد نیمه ضروری بعضی موقع ممکن است باشند و بعضی مواقع ممکن است نباشند. ولی موارد ضروری قطعآ هستند.

من فکر میکنم الان همه شون رو دارم:

یک سیستم، یک گوشی موبایل برای اتصال به اینترنت و...

موقعیت من الان بالای کوههایی است که بیش از ۱۳۳۹ متر از سطح آبهای آزاد ارتفاع دارند. نیسم خنکی میوزد و اینجا زیر چادری که برپاکرده ام بسی خوش میگذرد، جای همه ی بچه های وبلاگستان خالی. این توفیق تقربآ اجباری نصیبم شد که در این مکان دل انگیز به تنهایی امشب رو به سر کنم، وبلاگم رو آپ کنم و بعدش کمی به جوانی و زندگی و آرزوها و… فکر کنم. کوهنوردی همیشه از ورزش های مورد علاقه بنده است. امشب کمی هم دلتنگم… با کامنت هاتون دلگرمم کنید.

زیر چادر و بدور از هرگونه هیاهو، داشتم فیدها رو مرور میکردم

یادم نمیرود وقتی استاد متعصب و خشک یکدنده ی ۳ واحد درس مهندسی نرم افزار قصد داشت دانشجویانش را با مهندسی نرم افزار آشنا کند، وقتی داشت نرم افزار Rational Rose رو معرفی مکیرد نگاهش رو از پروجکتور برگردوند و به دانشجوهاش نگاهی انداخت تا باز خورد رفتارش رو به عنوان دکتر مهندس نرم افزار کشورش مشاهده کنه. کمی خجالت کشید…شاید… شایدم نه! به هر حال درس رو ادامه داد و گفت فایل کرک اینطور نصب میشه… نرم افزار خوبیه، اگه براتون امکانش هست کرکش رو استفاده نکنید و برید لیسانسش رو تهیه کنید!

بعضی دانشجوها در این بین با استاد همراه شدند و کارش رو تایید کردند. بعضی ها هم ساکت نشستند. من از آخر کلاس پیشنهاد دیگه ای داشتم که تا استادمون اخلاقیات رو زیرپا نگذاره. “استاد چرا از نرم افزارهای رایگان و حتی اپن سوروس استفاده نمیکنید؟”. استاد عزیز من انقدر جوابی نداشت که حتی ترجیح داد حرفم رو نشنیده بگیره.

با عرض تاسف ما ایرانیان عزیز و با فرهنگ به دلایل ندانم کاری ها و مسائل پیش پا افتاده ای همیشه کارهایی میکنیم که بعدآ در توجیح و جواب دادن آن به مشکل برمیخوریم. من نمیدانم استاد قصه ی ما تا کی بر استفاده از Rational Rose اصرار خواهد ورزید در حالی که نه آنقدر بی وجدان است که با خیال راحت شبها بخوابد و نه آنقدر پولدار است که لیسانس چندصد هزار تومنی این نرم افزار رو تهیه کند(در صورتی که از طرف تولید کننده اش تحریم نباشیم).

نکته ای که اینجا به “سازمان پژوهش های علمی و صنعتی” مربوط میشود باز هم مربوط به همین قانون کپی رایت است.

سایت تورنت فریک در پستی مورخ ۲۴ ماه آگوست ۲۰۱۰ یعنی کمتر از یک هفته ی پیش نوشت: “دولت ایران سرور عمومی وارز راه اندازی کرده است”.

وارز به مجموعه سایتها و سرورهایی اطلاق میشود که اقدام به ارائه کرک، سریال و نرم افزارهای غیر مجاز که به صورت قفل شکسته هستند میکنند. واضح است فعالیت این سایت ها در خیلی از کشورها که قوانین کپی رایت را رعایت میکنند ممنوع است. اما امروزه شاهدیم چون در کشور ما قوانین کپی رایت فقط در موراد محدود و آن هم تنها در مورد محصولات داخلی به صورت تق ولقی به اجرا در می آید کشورمان جزو حوزه های امن برای سایتها و سرورهای وارز است.

ولی ظاهرآ مدیران برخی سرورهای دولتی نه تنها به قوانین کپی رایت احترام نمگذارند، بلکه حتی از سرورهایشان استفاده ی وارز نیز میکنند.

تورنت فریک با ارئه ی لینکی به پروتکل FTP سرور سازمان پژوهش های علمی و صنعتی به ارائه ی نرم افزارهای غیر مجاز و قفل شکسته ی مهمی چون آفیس اعتراض کرد.

همان طور که در تصویر نیز مشاهده میکنید انواع نسخه های آفیس رو برای دانلود و دریاقت به صورت عمومی قرار داده بودند. طبق نوشته های تورنت فریک ساعاتی پس از انتشار اون مطلب این سایت فایل های مذکور رو برداشت، اما ظاهرآ فقط فایل ها رو برداشته اند و فولدرها رو محض اینکه به عنوان یک سند هم که شده حرف تورنت فریک رو تایید کرده باشند، دست نخورده باقی گذاشته اند:

اگر به زمان آخرین اصلاح فولدرها توجه کنید مربوط به چند روز پس از مطلب تورنت فریک است. نمیدانم اگر قصدشان از برداشتن فایل ها انکار کاری است که انجام داده بودند چرا فولدرها را پاک نکرده اند :)

حالا نمیدانم مگه سایت وارز فارسی و غیر فارسی کم داریم که خودشان به صورت دولتی اقدام به ارائه ی این فایل ها میکنند؟

جالب است بدانید قوانین آن ور آبها آنقدر سنگین است که برای مدیران چنین سرورهایی حکم زندان و میلیونها دلار جریمه صادر میکنند.

حالا همه ی این قضیه ها به کنار! در کامنتهایی که برای پست تورنت فریک نوشته اند همشان به دنبال راهی برای دانلود این نرم افزارها میگردند، حتی پس از اینکه برخی لینکا هم از کار افتاده باز هم قضیه را رها نکرده اند و هر طور شده سعی دارند بسته های آفیس را به صورت رایگان از سرورهای ما بگیرند.

این پست تورنت فریک سر وصدای زیادی به پا کرده و اخبارش در سایتهای مهمی پخش شده.