وبلاگ ژست مثبت

بله، باز هم iphone. چیزی که از نظر من استحقاق این همه سر و صدا را ندارد. با دیدن این تصویر در سایت Gadget Lab این سوال در ذهنم شکل گرفت که اگر دکمه دار کردن یک گوشی iphone میتواند انقدر در مقام ایده سر و صدا به پا کند چرا روز اول که استیوجابز به فکر استفاده از رابط تمام لمسی در این گوشی بود هیچ آمریکایی با شعوری در مقام رهگذر از آن طرف ها عبور نمیکرد تا به او بگویید: “هی استیو، چرا فکر میکنی از همه باهوش تری؟”.

نکته اینجاست که آمریکایی های قصه ی ما بی دلیل عاشق میشوند. مثلآ در حالی خودروی نظامی مسلک hummer جزو خودروهای پرطرفدار آمریکاست که تا فاصله ی هزاران مایلی احتمالآ جاده ای پیدا نمیکنند که آنقدر دست انداز داشته باشد که راننده اش به بغل دستی اش بگویید: “برای همین جور موقع هاست که میگم hummer ماشین خیلی خوبیه”.

iphone هم همین طوره. حرفی برای گفتن نداره ولی دربارش زیاد حرف میزنند، فکر میکنند، ایده میدهند و البته تبلیغات میکنند … حتی با گامهایی رو به عقب تبلیغات به پا میکنند، دکمه دار کردن یک گوشی تمام لمسی ایده ی نوآورانه ای نیست.

استیو جابز از نظر من الحق که یکی از مردان بزرگ آمریکاست و قابل تمجید است، ولی نه به خاطر آیفون یا آی پد، بلکه به خاطر شناختی که از بازار و مردم کشورش دارد. آنقدر زیبا محصولات شرکتش را تبلیغ میکند که مطمئن باشید میتواند به هر کسی بقبولاند آی فون خیلی آی فون است!

جاستین بیبر خواننده ی نوپا و نوجوان پاپ آمریکای شمالی از اکانت توییترش به عنوان سلاح استفاده میکند!

داستان این طور شروع میشود که یکی از طرفداران و هواخواه های افراطی او نوجوانی است که عاشق صحبت کردن با جاستین است، او تصمیم مگیرید شماره ی جاستین رو هر طور شده پیدا کند. بنابراین اقدام به هک اکانت توییتر یکی از دوستان جاستین میکند. این میشود آغاز ماجرا.

به گزارش سایت خبری دیجیتال ترند در مورد ستارگان نوجوان یک حقیقت کشف شده است، هرگز با ستاره ای که ۴٫۵ (چهار و نیم) میلیون دنبال کننده ی توییتر دارد شوخی نکنید!

یکی از آخرین توییت های جاستین متنی ساده داشت! “همه به من زنگ بزنید – یا پیامک بفرستید به شماره ی: ۲۴۸٫—.—-”.

در عرض دو دقیقه پس از این توییت، بیش از ۱۰۰ بار توسط دیگران ری توییت شد و از آن لحظه به بعد آن شماره تلفن زنگ میخورد و پیامک دریافت میکند. هر چند طرفداران جاستین فکر میکردند با خود جاستین صحبت خواهند کرد، ولی آن شماره، شماره تلفن جاستین نبود!

Kristopik نام کسی است که فکر میکرد خیلی زرنگ است و برای بدست آوردن شماره ی جاستین اقدام به هک توییتر یکی از دوستان جاستین کرده بود. و در واقع جاستین به این وسیله انتقام دوستش را از هکر گرفت! به وسیله ی پیامک هایی که طبق آخرین آمار حساب آنها سر از ۲۶ هزار عدد در می آورد. جالب بود نه؟ امروز سایت های خبری نوشتند “جاستین از توییتر اسلحه ساخت”.

بین کشورهای جهان، کره‌شمالی یکی از سرزمین‌های پر رمز و راز به حساب می‌آید؛ کشوری که اخبار و گزارش‌های رسیده از آن بسیار محدود است. شاید به همین خاطر است که خیلی‌‌ها با شیندن معدود اخبار رسیده از این کشور، از قوانین عجیب حاکم بر آن اظهار تعجب می‌کنند. درهرحال ارتباط محدود کره‌شمالی با دیگر کشورهای جهان و در نتیجه منزوی بودن مردم آن، این کشور را  برای بسیاری از مردم دنیا به سرزمینی اسرارآمیز با هزاران حقیقت پنهان تبدیل کرده است. فرار بازیکنان تیم فوتبال کره شمالی در جام جهانی، بار دیگر بازار شایعات درباره این کشور را داغ کرده و حالا همه می‌خواهند بدانند در کره اعجاب انگیز چه  می‌گذرد.

به گزارش سایت گروه مجلات همشهری، با وجود اینکه طبیعت کره‌شمالی بسیار زیبا و دل‌انگیز است و تنوع آب و هوایی شگفت‌انگیزی دارد اما مردم این کشور در هر نقطه از این سرزمین که روزگار می‌گذرانند باید تا آخر عمر همان‌جا بمانند و حق خروج از منطقه محل سکونت خود را ندارند و اگر زمانی هوای سفر به سرشان بزند یا بخواهند برای کاری از روستا یا شهر خود خارج شوند، حتما باید اجازه حکومتی داشته باشند، در غیر این صورت قانون را شکسته‌اند و مجازات خواهند شد.

قوانین حاکم بر کره‌شمالی تمامی جوانب زندگی مردم را تحت کنترل قرارداده و بر تمامی بخش‌های زندگی‌شان به نوعی تاثیر گذاشته است. تقریبا ۵۰ سال است که مردم کره‌شمالی صبح‌‌ها با نواختن صدای شیپوری که راس ساعت شش به صدا درمی‌آید و از طریق بلندگو در تمام مناطق پخش می‌شود از خواب بیدار می‌شوند. آنها موظف هستند پیش از شروع کار روزانه، در مقابل مجسمه کیم ایل جونگ و پدر او ادای احترام کرده و سر تعظیم فرود آورند. همه مردم کره‌شمالی موظف هستند با لباس‌های رسمی خاص از منزل خارج شوند یا علامت مخصوصی روی لباس داشته باشند تا وزارت اطلاعات و امنیت این کشور از اینکه چه افرادی در حال عبور و مرور هستند، آگاهی کامل داشته باشد؛ البته کار به همین‌جا ختم نمی‌شود و آنها باید پس از رسیدن به محل کار ده دقیقه‌ای را هم باید وقت بگذارند و به سخنرانی‌های مافوق خود گوش دهند و پس از آن  پنج دقیقه علیه دشمنانشان شعار بدهند. پس از انجام تمامی این کارها تازه نوبت آغاز فعالیت روزانه می‌شود و آنها می‌توانند کار خود را شروع کنند.

در پیونگ یانگ، پایتخت کره‌شمالی، هر دو ساعت یک‌بار از بلندگوهایی که صدای بسیار قوی‌ای دارند در گوشه‌گوشه شهر مارش نظامی پخش می‌شود تا قدرت ژنرال‌های این کشور به رخ همه کشیده شود. آنها بنا بر عادتی دیرینه کیم جونگ ایل، رهبر کشور خود را ژنرال صدا می‌زنند؛ البته دادن چنین لقبی به او چندان هم بیراه نیست چراکه  خدمت سربازی اجباری در این کشور گاهی به ده سال هم می‌رسد.

مردم این کشور برای رفتن به محل کار خود حق استفاده از خودرو را ندارند و معمولا با دوچرخه رفت‌و‌آمد می‌کنند. استفاده از خودرو تنها مختص به بالا رتبه‌های نظامی این کشور است. پس از پایان کار و فعالیت روزانه، شب‌‌ها ساعت نه در سراسر کره‌شمالی خاموشی زده می‌شود و به این ترتیب مردم خود را برای یک روز کاری دیگر آماده می‌کنند. نکته عجیب دیگر این است که در کره‌شمالی هیچ خانواده‌ای حق خواب دیدن ندارد و اگر پدر و مادری صبح از خواب بیدار بشوند و خوابی را که شب قبل دیده‌اند تعریف کنند، فرزند آنها موظف است تا علاوه بر خوابی که والدینش دیده‌اند خواب خود را هم به نماینده وزارت اطلاعات و امنیت کشور که در کلاس‌شان حضور دارد، گزارش دهد.

در کره‌شمالی هیچ رسانه خصوصی دیده نمی‌شود و ۱۲ روزنامه و ۲۰ نشریه موجود در این کشور کاملا تحت نظر دولت هستند و بی‌آنکه خبرنگاری وظیفه تهیه گزارش‌‌ها را برعهده داشته باشد، مطالب آنها را خبرهایی تشکیل می‌دهد که هر روز از وزارت اطلاعات و امنیت دریافت و دقیقا همان اطلاعات بدون کوچک‌ترین تغییری منتشر می‌شود؛ در تمام رسانه‌های کره‌شمالی، انتشار هرگونه خبر ناخوشایند در مورد کره‌شمالی در همه زمینه‌‌ها از سیاسی و اجتماعی گرفته تا اقتصادی و فرهنگی به شدت ممنوع است.
 با توجه به اینکه دولت مسؤول آذوقه‌رسانی و تهیه مواد لازم به صورت کوپنی در کره‌شمالی است، درآمد ماهانه مردم بسیار ناچیز است؛ در بیشتر موارد هم نه کمک‌های دولت و نه درآمد مردم کفاف مایحتاج و نیازهای اولیه آنها را نمی‌دهد و فقر و قحطی بر بسیاری از خانواده‌های این کشور حاکم شده و سالانه چندین هزار نفر از آنها به دلیل گرسنگی جان می‌دهند.

دولت کره‌شمالی با وجود نیازهای شدیدی که به کمک‌های غذایی دیگر کشورها دارد اما به خاطر اینکه معتقد است این غذاها روی طرز فکر مردم اثرات سوء دارد و برای اینکه از آلودگی فرهنگی که نتیجه مصرف این غذاهاست در امان بماند، از پذیرفتن آن سر باز می‌زند. شدت قحطی و گرسنگی در این کشور به حدی‌ است که سازمان تغذیه جهانی وابسته به سازمان ملل در این‌باره به شدت هشدار داده است.

مسؤولان این کشور نه‌تنها از پذیرفتن هرگونه کمک امتناع می‌کنند بلکه ورود هرگونه خبرنگار و عکاس را هم به کره‌شمالی ممنوع کرده‌اند؛ البته نه‌تنها ورود اصحاب رسانه به این کشور ممنوع است بلکه خروج شهروندان کره‌ای هم از کشورشان به شدت کنترل می‌شود و اگر شخصی بخواهد به دنیای بیرون از کره قدم بگذارد به عنوان عامل دشمن دستگیر می‌شود؛ این قانون آنقدر سختگیرانه در این کشور به اجرا درمی‌آید که اگر فردی حتی از طریق تلفن با خارج از کشور تماس برقرار کند، ممکن است سرنوشتی جز مرگ و تیرباران در انتظارش نباشد؛ به عنوان مثال در ماه مارس امسال یک شهروند کره‌شمالی که در یکی از شرکت‌های نظامی کره‌شمالی مشغول به کار بود با تلفن همراه خود با یکی از دوستانش که در سال ۲۰۰۱ به سئول پایتخت کره‌جنوبی گریخته بود، تماس گرفت و در مورد قیمت برنج و شرایط زندگی در کره‌شمالی با او صحبت کرد؛ این کار او از طرف دولت تخطی از قوانین تلقی شد و در نتیجه حکمی جز اعدام برای او صادر نشد.

این درحالی است که مدتی بعد خبرگزاری یون‌‌هاپ، مرگ فرد خاطی به نام جونگ را تایید کرد و گفت این شهروند اولین فرد در کره‌شمالی است که به دلیل تماس با خارج از کشور اعدام شده، اما جزئیات بیشتری از این ماجرا منتشر نکرد.

در کره‌شمالی فقط یک شرکت مخابراتی تلفن همراه که منطقه پایتخت، پیونگ یانگ، را پوشش می‌دهد مشغول به فعالیت است. مشترکان این شرکت مخابراتی حق استفاده از خدمات این شرکت برای تماس با خارج را ندارند. در نتیجه بسیاری از شهروندان کره‌شمالی برای تماس با بستگان و اقوام خود که در خارج از این کشور زندگی می‌کنند از تلفن‌های همراهی که به طور غیرقانونی از چین به کره‌شمالی وارد شده‌اند، استفاده می‌کنند.

قوانین سخت ازدواج

اگر پسر و دختری در کره‌شمالی قصد ازدواج با یکدیگر را داشته باشند، رضایت خانواده آنها هیچ نقشی در این ازدواج ندارد بلکه این وزارت اطلاعات و امنیت این کشور است که صلاحیت ازدواج این دو نفر را صادر می‌کند. به این ترتیب که هم پسر و هم دختر باید یک گزارش کامل از نحوه آشنایی، میزان  علاقه، علت آشنایی و … را به وزارت امنیت ارائه بدهند. پس از این مرحله و بررسی‌های لازم و شناسایی تمامی اقوام دختر و پسر برای آنها قرار مصاحبه صادر می‌شود و پس از حضور دختر و پسر و پاسخ دادن به سوال‌های خاص اگر مورد مشکوکی دیده نشود، اجازه ازدواج آنها صادر می‌شود.

با تمام این تفاسیر مردم کره‌شمالی از زندگی خود ناراضی نیستند و معتقدند خوشبخت‌ترین انسان‌های روی زمین هستند.

منبع: گروه مجلات همشهری

با سلام به مدیریت محترم NodBoy و تمامی دوستان بازدید کننده.. بنده حسین هستم و افتخار این رو دارم که از دوستان قدیمی آقای پدرام هستم. خوشبختانه در عرصه ی کار تخصصی همکار نیز هستیم.. امروز یکی از روزهای فراموش نشدنی من هست.. چون قرار بر این است که از این به بعد اگر عمری باقی باشد در این وبگاه کم نظیر دست به کی بورد شویم. امیدوارم که بتوانم خدمتی هر چند بسیار کوچک برای تمامی دوستداران عرصه وب انجام دهم.

برای اولین پست خبری بازگو کنم از کشف دورترین خوشه….

کشف دورنرین خوشه ی کهکشانی… 

این خوشه ی کهکشانی بسیار بسیار دور که مانند منظره ای از فیلم ” جنگ ستارگان ” است، خاستگاهی بسیار بسیار قدیمی دارد. این خوشه که نام غیر جذاب SXDF-XCLJ0218-0510 را به دوش می کشد، در حقیقت دورترین خوشه ی کهکشانی است که تاکنون مشاهده شده است. خوشه ی کهکشانی در فاصله ی بسیار دور ۹/۶ میلیارد سال نوری از ما قرار گرفته و مشاهدات در طول موج های فرو سرخ و پرتو  X نشان داده اند این خوشه میزبان کهکشان هایی است که غالب آن ها پر جرم و پیر هستند. این موضوع  یعنی که این کهکشان ها زمانی شکل گرفته اند که جهان هنوز بسیار جوان بوده است. بنابراین پیدا کردن این خوشه و توانایی مشاهده ی آن، اطلاعات تازه ای را، نه تنها در مورد سیر تکاملی اولیه کهکشانی، بلکه درباره ی تاریخ کل جهان به ما خواهد داد. گروهی بین المللی متشکل از ستاره شناسان انستیتوی فیزیک کیهان شناسی ماکس پلانک و دانشگاه های توکیو و کیوتو این خوشه را کشف کردند.

این موضوع  یعنی که این کهکشان ها زمانی شکل گرفته اند که جهان هنوز بسیار جوان بوده است. بنابراین پیدا کردن این خوشه اطلاعات تازه ای را درباره ی تاریخ کل جهان به ما خواهد داد.

پیکان های تصویر پایین کهکشان هایی را مشخص می کنند که احتمالاً در فاصله ی یکسانی قرار دارند و به دور مرکز تصویر گرد آمده اند. کهکشان هایی که فاصله ی ۹/۶ میلیارد سال نوری برای آن ها اندازه گیری و تأیید شده، به دورشان دایره ای کشیده شده است. ترکیب آشکار سازی های پرتو X و مجموعه ی کهکشان های پرجرم، به صورتی روشن و صریح وجود خوشه ای واقعی با مرزهای گرانشی را اثبات می کند. (برای بزرگ دیدن تصویر بر روی آن کلیک کنید)

این موضوع که کهکشان های منفرد همزمان توسط گرانش نیز در کنار همدیگر نگه داشته شده اند، به کمک مشاهداتی در طول موج بسیار متفاوتی تأیید شده است. ماده ی میان کهکشانی در خوشه ها تا دماهای بسیار بالایی گرما داده می شود و نور را در طول موج هایی بسیار کوتاهتر از نور مرئی برای چشم انسان، منتشر می کند. به همین دلیل گروه برای جستجوی این تابش پرتو X ، از رصد خانه ی فضایی  XMM – نیوتن بهره برد.

به گفته ی الکسیس فینوگوئینف از انستیتوی فیزیک کیهان شناسی ماکس پلانک: ” با وجود دشواری هایی که در جمع آوری فوتون های پرتو X با یک تلسکوپ کوچک مؤثر در ابعاد شبیه به یک تلسکوپ آماتوری وجود داشت، ما توانستیم اثر واضحی را از گاز داغ در خوشه مشاهده کنیم “.

تحلیل داده های جمع آوری شده از کهکشان ها به صورت منفرد نشان می دهد که خوشه در عین حال شامل تعداد بسیاری کهکشان های گسترده و پرجرم است که دو میلیارد سال زودتر شکل گرفته اند. در عین این که روند پویای پیر شدن کهکشان ها کند است، بقای این کهکشان ها نیازمند آن است که کهکشان های خوشه به صورت گروه های کهکشانی پرجرم در هم ادغام شوند و هر کهکشان تغذیه کننده ی کهکشان مسلط و غالب بر خود باشد. از این نظر، خوشه، آزمایشگاهی ایده آل برای مطالعه ی تکامل کهکشان ها در زمانی است که جهان تنها حدود یک سوم عمر کنونی اش را دارا بود.

از آن جایی که خوشه های کهکشانی دوردست ردیاب های مهمی از ساختارهای پر تعداد و نوساناتی در تراکم در دوره های نخستین جهان هستند، مشاهداتی مشابه در آینده، منجر به دست یابی به اطلاعاتی مهم برای کیهان شناسان خواهد شد. نتایجی که تاکنون به دست آمده نشان می دهد امکانات کنونی سنجش طول موج های نزدیک فروسرخ قادرند تحلیلی پر از جزئیات از جمعیت های کهکشانی دوردست فراهم آورند و ترکیب آن با داده های پرتو X نیز ابزاری جدید و قدرتمند است. به همین دلیل گروه به جستجوی خود برای یافتن تعداد بیشتری از خوشه های دوردست، ادامه خواهد داد.

عید بر تمامی ایرانیان مبارک.

nowruz1389

Audio clip: Adobe Flash Player (version 9 or above) is required to play this audio clip. Download the latest version here. You also need to have JavaScript enabled in your browser.

سال ۸۸ هم با تمام سر و صداهایش، با تمام خنده و گریه هایش، با تمام موفقیت ها و ناکامی هایش بالاخره تمام شد. ۸۸ برای من سالی بود پر از جنب و جوش، افت و خیز و پستی و بلندی. اهداف مختصری داشتم که به لطف خدا در حد رضایت بخشی به قسمتی از آنها دست یافتم. فکر میکنم قطار زندگی من از این به بعد باید روی لاین سریع تری پیچ و خم های مسیر سرنوشت را طی کند. به عقب و خصوصا” سال ۸۸ که نگاه میکنم نقطه های اوج خوبی میبینم ولی هیچ کدوم از این قله ها جوابگوی طبع بلندپرواز و تند من نیست. حقیقتآ تا اینجا نتیجه ی تلاشهایم را به نسبت مثبت میبینم ولی فکر نکنم روزمرگی موفقترین افراد دور و برم که شاید آرزوی خیلی ها هم باشد برای من آینده ای مطبوع بسازد. فکر میکنم این یعنی انرژی بیشتر یا انگیزه ای قوی تر برای ۸۹٫ راستش چیزی که هیچ وقت کم نیاوردم «امید به آینده» بوده. به طوری که شاید بشه گفت به آینده امیدوار نیستم، بلکه به آینده اطمینان دارم.

امیدوارم تمام دوستان سالی خوبی رو پشت سر گذاشته باشند و سال بهتری رو پیش رو داشته باشند.

یا حق.