وبلاگ ژست مثبت

بر اساس تحقیقات شرکت امنیت اینترنتی AVG، امن ترین کشورها برای وبگردی در آفریقا قرار دارند. آفریقا ۷ کشور از ۱۰ کشور امن برای وبگری کل دنیا را در خود جای داده است.

محققان با بررسی لیستهایی از حمله های ویروسی و بدافزار ها که بر اساس منطقه ای و کشوری از طریق نرم افزار های امنیتی شرکت AVG بر اساس داده های دریافتی از ۱۲۷ میلیون رایانه در ۱۴۴ کشور جهان بدست آمده بود تشخیص دادند در سیرالئون به ازای هر ۶۹۲ وبگرد یک حمله ی امنیتی صورت میپذیرد که پایین ترین نرخ حملات سایبری براساس موقعیت جغرافیایی بود. این تحقیقات مربوط به هفته ی آخر ماه جولای میلادی است. پشت سر سیرالئون، نیجریه با نرخ یک حمله به ازای هر ۴۴۲ کاربری که آنلاین هستند قرار دارد.

در این بین کشورهایی مثل ترکیه، روسیه و آمریکا در قلمرو خطرناکترین کشورها برای وبگردی قرار دارند که به عنوان مثال در ترکیه به ازای هر ۱۰ کاربر آنلاین احتمال یک حمله ی امنیتی وجود دارد.

به نظر من به هیچ وجه نمیشه از نقش و تاثیر توسعه یافتگی کشورها نسبت به خطرات امنیتی چشم پوشی کرد، همان طوری که میبینید در این لیست کشورهایی با دسترسی محدودتر دارای امنیت بالاتری قلمداد شدند و کشورهایی مثل روسیه و آمریکا که ضزیب نفوذ اینترنت بالایی دارند جزو کشورهای خطرناک هستند!

+نتیجه ی این تحقیقات را با جزییاتش دریافت کنید.

مهارت های حل مسئله در بازی محبوب و استراتژیک Starcaft برای استفاده در دنیای واقعی قرن ۲۱ بی ربط نیست. این حداقل چیزی است که از دانشگاه فلوریدا به گوش میرسد.

دانشگاه شهر Gainesville در فلوریدا اقدام به ارائه ی دو واحد درسی اختیاری با عنوان “مهارت های قرن بیست و یکمی در بازی استار کرافت” کرده است. هشت هفته کلاس این درس علاوه بر آموزش بازی استار کرافت شامل پیش بردن هفتگی بازی، تحلیل و آنالیز رکوردها و نتایج و نیز سنتز اطلاعات بدست آمده و نتایج حاصل شده با مفاهیم دنیای واقعی برای توسعه و استفاده در محیط های کاری است.

در قسمتی از توضیحات مربوط به واحدهای اختیاری مربوط به رشته های علمی آمده است:

با تکنولوژیکی شدن اجتماع به صورت فزاینده و سریع در عصر حاضر، برای حرفه ای ها این مشئله ی مهمی است که عمیقآ در بعضی مهارت ها “مثل: مدیریت بحران، حل مسئله، مدیریت منابع و تصمیم گیری سازش پذیر” متخصص باشند. این مهارت ها در بازی استار کرافت بنیادی و اساسی هستند و به همین دلیل این ویژگی ها بازی را برای دانشجویان به یک محیط بسیار موثر جهت آنالیز و عمل در شرایط پیچیده تبدیل میکند.

این کورس درسی برای ۲۰ تن از دانشجویانی که PC یا Mac دارند و به اینترنت خارج از محیط دانشگاهی دسترسی دارند و نیز تجربه ی بازی های معروف را دارند باز است(تازه کارها مجاز نیستند).

این کلاس با آموزش دانشجوی دکترایی به نام Nathaniel Poling درس داده خواهد شد.

+منبع

لپتاپ از نظر لغوی از دو کلمه ی لاتین، لپ به معنای “ران” و تاپ یعنی “رو” ساخته شده به این معنی که شما از این وسیله روی پاهایتان استفاده میکنید. اما استفاده از لپتاپ ها در این صورت برای خیلی ها دشوار و برای سلامتیشان در زمان های استفاده ی طولانی خطر ساز است. علاوه بر این وقتی لپتاپ را روی پاهایتان میگذارید ممکن است منفذهای خنک کننده ی لپتاپ را ناخواسته بپوشانید که باعث گرم شدن لپتاپ و علاوه بر زیانی که ممکن است برای لپتاپتان داشته باشد باعث آزردگی خودتان نیز خواهد شد.

خوب تکلیف چیست؟

انواع مختلفی از گدجت ها و وسایل جانبی که به شما در این زمینه کمک کنند وجود دارد، ولی ایده ی خلاقانه جدید و نسبتآ ساده ای که به نام Omax laptop stands معروف شده خیلی جالب تر از سایر ایده ها در این زمینه خود نمایی میکند.

نکته ی بارزی که در مورد این زیر لپتاپی خودنمایی میکند قابلیت انطابق آن برای هرنوع استفاده ای در هر موقعیتی است. این وسیله ی پر کاربرد دارای سه مفصل است که انعطاف پذیری زیادی را در اختیار کاربر قرار میدهد.

جنس Omax laptop stands از آلمینیوم است و روی سطح خود دارای منفذهایی برای تخلیه هوای فن لپتاپ و همچنین برجستگی هایی برای جلوگیری از سر خوردن لپتاپ روی سطح آن است.

+سایت سازنده

+تصاویر بیشتر در سایت منبع

همیشه شباهت های بین رفتار مغز و کامپیوتر برام بسیار جالب بوده. شباهت هایی که اگر قرار بود CPUها احساساتی باشند و کامپیوترها انسان بسازند از نظر من احتمالآ باز هم به همین جایی میرسیدیم که امروز رسیده ایم. این مغز ماست که مغزهای کامپیوتری ساخته، چیزی که میتوان آن را مغز یک شخص دانست منهای هویت و احساسات. هویت الگوریتمهایی منحصر به فرد است که انسانها را از یکدیگر متمایز میکند در حالی که نمیتوان فعلآ و شاید هرگز این الگوریتمهای منحصر به فرد را برای کامپیوترها تولید کرد. هویت یک انسان آنقدر گسترده و پیچیده است که هرگز نمیتوان قاطعانه به عکس العمل ساده لوح ترین افراد به صورت قاطعانه پی برد. این الگوریتمهای تصمیم گیری متشکل از شبکه های عصبی که درجاتی از منطق، هوش و  درک را به ما میبخشند جمع ببندید با مدارهای احساساتی که منطق و هوش و درکتان را از خیالتان میپرانند!

اگر بیخیال احساسات در انسانها شویم گام بزرگی به طرف کامپیوتر شدن برداشته ایم. چیزی که این میان به عنوان شباهت بین مغز و کامپیوتر باقی میماند به راستی که محاسبه و محاسبه گر بودن است. در ادامه این شباهتها را بیشتر بررسی خواهیم کرد.

عامل: معمولآ در کتب هوش مصنوعی توضیح عامل این گونه آمده است «یک عامل میتواند هر چیزی باشد که در محیط عمل میکند، دارای حسگر و عملگر است و طوری عمل میکند که در راستای اهدافش باشد». انسان و کامپیوتر هر دو عامل هستند به شرطی که بتوانیم اهدافی را که انسانها برای کامپیوترها تعریف میکنند، واقعآ هدف خود کامپیوترها هم بدانیم.

انسان و کامپیوتر هر دو دارای حسگر و عملگرهایی هستند و توسط الگوریتمهای وجودشان تصمیم گیری میکنند که البته الگوریتمهای وجود کامپیوترها را انسانها میسازند.

ادراک و تشخیص: فعلآ مهم نیست کامپیوتر و مغز از چه روشهایی برای تشخیص محیط، درک آن و فهم وضعیت استفده میکنند. مهم این است که از طریق یک سری ورودی ها اطلاعاتی قابل پردازش از محیط توسط این دو قابل دریافت است. در مورد مغز این اتفاق به وسیله ی تارهای عصبی متصل به سیستم های ورودی مانند: چشم ها، گوش ها، حس لامسه و … ممکن میشود. کامپیوتر میتواند این کار را از طریق ورودی های مخصوص خودش که امروزه کم نیستند دریافت کند. یک موس، قلم نوری و حسگرهای دیگری که به یک نوع کامپیوتر قابلیت اتصال دارند را میتوان ورودی های آن در نظر گرفت.

فکر و تصمیم گیری: میرسیم به قسمت اصلی داستان. اینجا داخل یک مغز یا وسط یک سی پی یو است. فعلآ تا جایی که CPUها مثل ما فکر کنند فاصله داریم. ولی بیکار هم ننشسته ایم! شبکه های عصبی مصنوعی در راهند. شبکه های عصبی مصنوعی راهی برای شبیه سازی مغز انسانها برای کامپیوترهای بیجان است. همان طور که گفتم تفاوت های اساسی بین هویت انسانها و ماشینها از نظر قطعیت وجود دارد که باعث میشد نتوانیم عکس العمل ساده لوح ترین افراد را در مقایسه با ماشینها با قطعیت پیش بینی کنیم. دلیل این تفاوت در نحوه ی فکر این دو عامل است. انسانها از شبکه های عصبی زیستی متشکل از نرون ها در مغز خود استفاده میکنند که مطابق نظر پروفسورلطفی زاده باعث میشود انسان به ورودی های دقیق نیازی نداشته باشد و قادر باشد تا کنترل تطبیقی را به صورت بالایی  انجام دهد. شبکه های عصبی مصنوعی قرار است از نرون های مصنوعی ولی تقریبآ با همان خواص به وجود بیایند تا قدرت کنترل تطبیقی بالاتر از آنچه اکنون در کدهای ساده و منظم کامپیوترها وجود دارد را به رایانه ها بدهند. اگر این اتفاق بیافتد احتمالآ در آینده از چیزی شبیه مغز یک موش برای هدایت هواپیماهای غول پیکر ایرباس میتوان استفاده کرد.

میبینید که حتی در مورد آینده ی رایانه ها چشم اندازهای وسیعی برای الگو برداری از مغز زیستی وجود دارد. پس حق دارم تیتر این پست را این طور انتخاب کنم:«مغز یک کامپیوتر و کامپیوتر یک مغز».