بایگانی

بایگانی اکتبر

نوکیا، همیشه در مسیر نوآوری

۲۹ مهر ۱۳۸۹ ۱۹ دیدگاه

شرکت فنلاندی نوکیا که در کنار رودی به همین نام قرار گرفته، همیشه باعث شگفتی و نوآوری های بوده و هست و قطعاً خواهد بود. این شرکت در سال ۱۹۸۱ اولین استاندارد تلفن همراه خود را با مدیریت جدید جورما اولیلا ارائه کرد که بعدها یعنی در سال ۱۹۸۷ اولین تلفن همراه خود را روانه بازار کرد که بسیار مورد استقبال آمریکا و کشورهای غربی قرار گرفت. شرکت نوکیا سال های بعد توانست دیگر مدل های تلفن همراه خود را ارائه کند که در میان دیگر تولید کنندگان بازار آن زمان، سهم بیشتری را نصیب خود کرد و روز به روز به کاربران این شرکت سوئدی افزوده می شد. در سال ۲۰۰۱ این شرکت اولین گوشی دوربین دار خود را روانه بازار کرد که مجهز به بلوتوث، کارت حافظه، سیستم عامل سیمبین، دوربین VGA و … بود و توانست دریچه ای دیگر از تکنولوژی را به روی کاربران باز کند. در همان سال شرکت هایی  نظیر سونی اریکسون  و سامسونگ و بعدها  موتورولا در این زمینه به نوآوری رسیدند. نوکیا روز به روز به کابرانش افزوده می شد و هر روز به شگفتی های جدیدی نظیر دوربین مگاپیکسلی، صفحه نمایش TFT، فلاش، صفحه نمایش لمسی  و … دست پیدا می کرد. در گذشت زمان نوکیا توانست به نیاز کاربران یه خوبی پاسخ دهد و چه از لحاظ سخت افزاری و نرم افزاری همیشه حرف اول را بزند.

و اما امروز.. همه کاره ی نوکیا به بازار آمد. شگفتی جدیدی که فقط به دست این غول تلفن همراه امکان پذیر بود. NOKIA N8 که از ۲۹ مهر فروش رسمی آن در ایران آغاز شد، با قیمت یک میلیون و پنجاه هزار تومان به فروش می رسد. این گوشی جدید نوکیا از سیستم عامل جدید سیمبین موسوم به ۳^ symbian بهره می برد که جدید ترین سیستم عامل شرکت سیمبین است و از لحاظ رابط گرافیکی کاربری، مدیریت منابع، ارتباط صفحه لمسی پیشرفت های چشمگیری کرده و به گفته مدیران سیمبین، ۲۵۰ امکانات جدید به این سیستم عامل افروده شده است. نوکیا با این کار خود ثابت کرد که سیمبین عضو جدا ناشدنی این شرکت است و این دو با یکدیگر باقی خواهند ماند. از لحاظ سخت افزاری نیز این گوشی خارق العاده عمل کرده و دارای امکاناتی نظیر دوربین ۱۲ مگاپیکسلی با فلاش زنون با کیفیت ویدئویی HD ، وای فای، خروجی ویدئویی HDMI ، حافظه داخلی ۱۶ گیگابایت، صفحه نمایش لمسی AMOLED، بدنه ی کاملاً ضد خش آلومینیومی، قطب نمای دیجیتال، باتری با عمر ۱۰ ساعت کارکرد مستمر و …

هر چند که نوکیا در حال حاضر سری های N,E,X,C و سری کلاسیک تولید می کند اما در حال حاضر بهترین گوشی موجود در بازار دنیا NOKIA N8 است و کسانی که مایل به خرید این گوشی با گارانتی اصلی هستند می توانند به فروشگاه مرکزی نوکیا واقع در پاساژ علا الدین تهران مراجعه کنند.

مهاجرت از نظر یک مهاجر

۲۸ مهر ۱۳۸۹ ۱۶ دیدگاه

توی یکی از تالارهای خصوصی وب فارسی بحثی در مورد مهاجرت بالا گرفت. دوستان هر کدوم نظرات و سوالاتی داشتند. با توجه به این که فکر میکنم در جامعه ما خیلی چیزها اشتباه در ذهن مردم جا افتاده است و معقوله مهاجرت هم یکی از آنهاست که به نظر کلآ چپه جا افتاده است فکر کردم بد نیست قسمتی از گفتگوهای تالار رو اینجا بازگو کنم.

یکی از دوستان که چهار سالی هست که در استرالیا به سر میبرند این طور شروع کردند:

من بیشتر از چهار ساله که مهاجرت کردم و سرد و گرم این کارو چشیدم. یک نصیحت هم به شما هم به همه دوستانی که قصد مهاجرت دارن میکنم اونم اینه که کلا بیخیال مهاجرت بشید. سخت ترین کار ممکن توی دنیا مهاجرته. مهاجرت از نظر من یعنی لقمه رو هزار بار بچرخونی بعد بکنی توی دهنت. ۱۰۰ برابر سختر از رفتن به دوره سربازی با درجه صفر. اندازه موهای سرم آدم میشناسم که با آرزوی زندگی بهتر اومدن اینجا و با سری شکسته و دستی از پا درازتر برگشتند ایران. نمیگم اینجا بده نه نسبت به ایران خیلی هم خوبه. فقط باید مرد باشی زیر بار مشکلات کمر خم نکنی. اگر به خودت میبینی که مشکلات رو حل کنی برو بفکر مهاجرت باش در غیر اینصورت برو همون درست رو بخون.

یکی دیگر از دوستان سوالشون رو اینطور مطرح کردند:

ببخشید، ممکنه تعدادی از این مشکلات رو نام ببرید ؟ غیر از غربت ! اونم تو مملکتی که الان اخوی به بردار و همشیره به خواهر رحم نمیکنه ، قربون هرچی غریبه است.

جواب دوست من در این زمینه میتونه ذهنیت ما رو نسبت به مهاجرت تا حدودی تغییر بده. بد نیست قبل از مهاجرت انتظار چنین چیزهایی رو هم داشته باشیم:

شما واقعا فکر میکنید مشکلات مهاجرت فقط به غربت ختم میشه؟ آیا فقط فکر میکنید در ایرانه که اخوی به اخوی رحم نمیکنه؟ فکر میکنید اینجا وقتی سر و کارتون به اداره های دولتی میوفته پارتی بازی نیست؟ کاغذ بازی نیست؟ سر دووندن نیست؟ چرا دوست عزیز همه اینا هست فقط فرقی که داره اینجا خیلی راحت و با پنبه سر جنابعالی رو میبرن.

شخصی که مهاجرت میکنه باید خودش رو با فرهنگ جامعه ای که درونش زندگی میکنه تطابق بده و قسمت اعظم مشکلات در همین راه تطابق با فرهنگ بیگانه واستون اتفاق میوفته.

توی جملاتت گفتی قربونه هر چی غریبست و همین نشون میده جطوری فکر میکنید ولی یادت باشه همون رفاقت و معرفتی که بین همون آدم های بی معرفت دور و بر خودت وجود داره از ۱۰۰۰ تا معرفت این غریبه ها با ارزش تره. از قدیم گفتن صدای دهول شنیدن از دور خوش است دوست عزیز

قسمت بعدی مشکلات مربوط به زبان اون کشوره که در چند سال اول زندگیتون به شدت آزار دهندست و مشکلات عدیده ای براتون به وجود میاره. شما هر چقدر هم که زبانتون خوب باشه مطمئن باشید با ورودتون به خاک فرنگ و مشهاده زبان محاوره ای مردم کشور میزبان، میبینید که هیچ چی بلد نیستید.

ایران هر چی که باشه وطن ماست و خاکش رو از خودمون میدونیم ولی در غربت شما هیچگونه احساس تعلقی به اون مملکت ندارید. اینو میزبان شما میدونه و مطمئن باشید و هر وقت تقی به توقی میخوره شما رو مسبب اون مشکل میدونه هر چند ممکنه به روت نیاره ولی در دلشون این احساس رو میکنن.

اگه یه وقت در یکی از خیابونهای فرنگ داشتی راه میرفتی و یکی بهت گفت چرا بر نمیگردی کشور خودت زیاد ناراحت نشو چون در ایران اخوی به اخوی رحم نمیکنه!!!

وقتی در فرنگ زندگی میکنی یه جنسی گرون میشه میگن به خاطر مهاجراست. توی صف اتوبوس ایستادی بعد یه هویی میشنوی ۴ نفر اونطرفتر یارو داره به بغل دستیش میگه ببین تمام کسایی که توی صف هستن خارجی ان حالا ما باید توی صف ۲۰ دقیقه به خاطر اینا صبر کنیم. قبلا که اینا نبودن نهایت ۵ دقیقه بود!

دولت داره تبلیغ میکنه میگه بابا ملت شهید پرور استرالیا آب رو کمتر مصرف کنید!! استرالیایی میگه ببین این مهاجرها اومدن آبمون هم داره تموم میشه چرا بر نمیگردن کشور خودشون!

مشکلات غربت و یا همون بهشت برین شما به یک صفحه دو صفحه ختم نمیشه که اینجا برات توضیح بدم. غریب بودن سخته ولی در سایه سایر مشکلات فرنگ فراموشش میکنی.

باز هم میگم مهاجرت سخت ترین کار دنیاست که مشکلات پیش بینی نشده ای برای هر کس به وجود میاره. اگه واقعا مجبور نیستید انجام ندید ولی اگر انجام دادید توقع مشکلات زیادی داشته باشید تا راحتتر بتونید باهاشون کنار بیاین. در هر صورت مهاجرت یعنی زندگی دوباره و از صفر شروع کردن آسون نیست.

نتیجه گیری: اگر سر درد ندارید سربند نبندید.

دسته هااجتماع برچسب ها:,

عکسی منتشر نشده از نجات معدنچیان

۲۷ مهر ۱۳۸۹ ۶ دیدگاه

برنامه خبری ۲۰:۳۰، دلاوری و آدرس جیمیلش!

۲۴ مهر ۱۳۸۹ دیدگاه ها مسدود است

برنامه خبری ۲۰:۳۰، دلاوری و آدرس جیمیلش!

خوب اگر میخواهید وبلاگ شخصی خودتون رو معرفی کنید مهم نیست چه آدرسی دارد، ولی اگر در یک برنامه تلویزیونی که مخاطبان زیادی دارد میخواهید آدرس وبلاگ برنامه رو معرفی کنید داستان فرق میکیند. بلاگفا و میهن بلاگ و پرشین بلاگ و اینجور سرویس ها اینجا در خور معرفی نیستند. حتمآ از یک آدرس رسمی استفاده کنید. در مورد ایمیل و آدرس و شماره و سایر موراد نیز این مورد صادق است. مثلآ نمیتوان آدرس یک واحد آپارتمانی مسکونی را به عنوان آدرس یک شرکت معرفی کرد.

دلاوری چند وقت پیش در برنامه خبری ۲۰:۳۰ یک آدرس ایمیل معرفی کرد برای ارتباط با بیننده ها. این آدرس در جیمیل بود. این کار کاملآ اشتباه و از لحاظ فنی مشکل دار است. فرض کنید من و شما کلی عکس و فیلم خبری برایش ارسال کنیم و بعدش این ایمیل هک شود یا دلاوری جان پسوردش را فراموش کنند! اتفاق خنده داری است! خوب کافیه آدرسی که معرفی میکند در سایت IRIB باشد. کلی رسمی تر از جیمیل است. یعنی از این طریق میتوان به چهره ی مجازی برنامه شخصیت بیشتری بخشید.

ممکن است این آدرس جیمیل، آدرس شخصی آقای دلاوری باشد، در این صورت اشتباه بزرگ تری مرتکب شده اند. سعی کنید در این موارد هیچ وقت از یک آدرس ایمیل برای کارهای شخصی و اداری و رسمی استفاده نکنید.

جیمیل دلاوی : delavariserfan@gmail.com

هیچ چیز رایگان به دست نمی آید مگر اینکه مفتش هم گران باشد. کار درحوزه وب شغلی بسیار فنی و حرفه ای است که از عهده روابط عمومی سازمان ها قطعآ خارج است. اگر واقعآ میخواهیم در این عرصه پیشرفت داشته باشیم، باید واقعآ به اندازه کافی سرمایه گذاری هم بکنیم.

کامنت، نظر یا نان؟!

۲۳ مهر ۱۳۸۹ ۵ دیدگاه

وب ۲ دنیای جدیدی برای خوانندگان سایت‌ها ساخت و امکانات زیادی به کاربران معمولی داد. همین کامنت‌هایی که ما برای نوشته‌های دیگران می‌گذاریم، یکی از آنهاست. مدتی است بیشتر از متون نوشته‌ها، به بررسی نظرها مشغولم. یافته‌هایی دارم که شاید برای شما هم جالب باشد.
فعلا یکی را می‌گویم ببینم نظر شما چیست!
نزدیک به ۷۰-۶۰ درصد بیان دیدگاه‌ها، بیان دیدگاه نیستند. بلکه نان قرض دادن‌اند. این کامنت‌ها منظورشان اینست که «خوب، حالا نوبت تو ا ِ …» چرا؟ چون غالباً اینطور کامنت‌ها همراه با قید لینک وبلاگ کامنت گذار است و هم حرفی برای گفتن ندارند، صرفاً چیزی می‌نویسند که نوشته باشند. این موضوع در مورد لایک زدن در گودر نیز برقرار است.
البته جسارت به نظر محترم کاربران گرامی نباشد. اما حقیقت امر چیزی جز این ندیدم. از این به بعد شما هم بیشتر دقت کنید متوجه می‌شوید.
حالا نظر شما چیست؟ :)